پژوهشگران هندی یک واکسن mRNA طراحی کردند که چهار تکرار پشت‌سرهم از ناحیه خارج‌سلولی پروتئین M2 ویروس آنفلوانزا (4xM2e) را همراه با موتیف زنجیره ثابت (Ii) مرغ و اپی‌توپ جهانی PADRE رمز می‌کند و در نانوذرات لیپیدی (LNP) به‌صورت عضلانی یا داخل‌بینی تجویز شد. این واکسن پاسخ آنتی‌بادی سیستمیک و مخاطی را اندکی افزایش داد و تکثیر سلول‌های T و جمعیت سلول‌های CD4+ و γδ را بیشتر کرد. پس از چالش با ویروس H9N2 (A/turkey/Wisconsin/1/1966)، دفع ویروس در پرندگان واکسینه از هر دو راه تجویز به‌طور معنی‌داری کمتر بود و ساختار ریه تقریباً سالم ماند؛ آنتی‌بادی‌های ضد M2e در آزمایشگاه ویروس H1N1 را نیز شناسایی کردند.