به گزارش بخش خبری پایگاه دارو و واکسن دامپزشکی(داروک)، محققین طی مطالعه جدیدی که در دانشگاه دیویس کالیفرنیا صورت پذیرفته، در حال ارزیابی این موضوع هستند که آیا مقاومت ژنتیکی در برابر آنفولانزای فوق حاد پرندگان، میتواند ابزار جدیدی برای صنعت طیور جهت کاهش تلفات ناشی از شیوع آینده فراهم کند یا خیر.
طی این پروژه، نوعی نژاد مرغ که به مقاومت ژنتیکی در برابر این بیماری دست یافته است با مرغهای گوشتی و تخمگذار تجاری مدرن مقایسه خواهند شد.
هدف محققین، شناسایی گونههای ژنتیکی خاص، ژنها و مسیرهای ایمنی است که به برخی از پرندگان اجازه میدهد تا در برابر این بیماری بهتر مقاومت کنند.
دکتر هوآیجون ژو، محقق ارشد این طرح در دانشگاه کالیفرنیا، با اشاره به این نکته که این اقدام قرار نیست جایگزین اقدامات کنترلی فعلی شود و در واقع، نوعی گزینه بلندمدت در کنار امنیت زیستی و واکسیناسیون است، گفت: «ما معتقدیم که بخش مهم دیگری از راهحل وجود دارد: خود پرندگان!.
وی افزود: با افزایش شیوع و گسترش بیماریها، تکیه بر یک استراتژی واحد کافی نیست.این صنعت، ترکیبی از امنیت زیستی، نظارت، واکسیناسیون و در صورت لزوم، بهبود تابآوری ژنتیکی است.
برخلاف رویکردهایی که خود ویروس را هدف قرار میدهند، تیم محققین فوق، بررسی خواهد کرد که چرا به نظر میرسد مرغهای اصلاح ژنتیک شده نسبت به سایر نژادها، دفاع ایمنی قویتری در برابر این بیماری دارند.
ژو گفت: ما به جای تمرکز بر خود ویروس، در حال مطالعه پاسخ میزبان هستیم. ما میخواهیم بفهمیم که چرا برخی از گونههای ژنتیکی، به ویژه نژاد فایومی، پاسخ ایمنی قویتری در برابر آنفولانزای فوق حاد پرندگان ایجاد میکنند.
وی در پایان گفت: حتی پیشرفتهای اندک در تابآوری ژنتیکی میتواند تأثیر شیوعهای آینده را کاهش دهد، خسارات اقتصادی را کم کند، رفاه حیوانات را بهبود بخشد و پایداری تولید طیور را تقویت کند.