زمینه: آلترنوژست (ALT) یک پروژستوژن مصنوعی است که برای همزمان‌سازی فحلی خوک و اسب به کار می‌رود. این دارو از راه خوراکی جذب ضعیفی دارد و این موضوع کاربرد آن را به‌شدت محدود می‌کند. سامانه‌های دارورسانی خودنانوامولسیون‌شونده (SNEDDS) به‌عنوان راه‌حلی بالقوه کارآمد برای این چالش‌ها شناخته شده‌اند، زیرا در تماس با مایعات دستگاه گوارش خودبه‌خود نانوامولسیون‌های ریز روغن در آب تشکیل می‌دهند و انحلال و فراهمی زیستی داروهای چربی‌دوست را افزایش می‌دهند.
هدف: پژوهشگران گروه داروسازی دانشکده دامپزشکی دانشگاه کشاورزی سیچوان در چنگدو چین، برای افزایش فراهمی زیستی خوراکی آلترنوژست، یک SNEDDS حاوی آلترنوژست ساختند. سازوکارهای جذب سلولی با تک‌لایه‌های سلول MDCK بررسی شد و مطالعات فارماکوکینتیک درون‌تنی و پرفیوژن روده در جای خود (in situ) در موش صحرایی برای ارزیابی جذب سیستمیک، توان انتقال لنفاوی و نفوذ روده‌ای انجام شد.
روش‌ها و نتایج: در آزمایشگاه، ALT-SNEDDS تا غلظت ۱۲٫۸ میکروگرم بر میلی‌لیتر سمیت معنی‌داری برای سلول‌های MDCK نداشت. جذب ALT-SNEDDS وابسته به زمان و انرژی بود و از مسیر اندوسیتوز با واسطه کلاترین و کاوئولا انجام می‌شد. در موش صحرایی، ALT-SNEDDS و شکل آب‌دار آن در مقایسه با یک فرمولاسیون روغنی، Cmax و AUC را به‌طور معنی‌داری افزایش دادند و فراهمی زیستی خوراکی را ۱٫۹۶ و ۴٫۹۷ برابر بهبود بخشیدند.
مشارکت دستگاه لنفاوی با کاهش معنی‌دار غلظت پلاسمایی پس از مسدودسازی با سیکلوهگزیمید تأیید شد. پرفیوژن روده نیز مقادیر Ka و Peff به‌طور معنی‌داری بالاتری را برای ALT-SNEDDS نسبت به آلترنوژست آزاد نشان داد که افزایش جذب در روده باریک را تأیید می‌کند. در یک مطالعه سمیت حاد خوراکی، تک‌دوز خوراکی ۴۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم هیچ ناهنجاری آسیب‌شناختی آشکاری در اندام‌های اصلی موش‌های صحرایی ایجاد نکرد.
نتیجه‌گیری: به گفته پژوهشگران، پلتفرم SNEDDS در مجموع جذب آلترنوژست را به‌طور چشمگیری تسهیل می‌کند و تمایل به انتقال لنفاوی نشان می‌دهد و پایه‌ای برای بهینه‌سازی بعدی فرمولاسیون و ارزیابی در گونه‌های هدف فراهم می‌کند.