هند در سال ۲۰۲۳ برنامه ملی ریشه‌کنی طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) را با هدف کنترل و حذف این بیماری در سراسر کشور تا سال ۲۰۳۰ آغاز کرد. این برنامه، هم‌راستا با راهبرد جهانی کنترل و ریشه‌کنی (GCES) سازمان جهانی بهداشت دام (WOAH) و فائو در چارچوب برنامه جهانی ریشه‌کنی PPR تا ۲۰۳۰ (PPR-GEP)، بر واکسیناسیون انبوه نظام‌مند، مراقبت و پایش سرمی استوار است.

پژوهشگران مؤسسه ملی همه‌گیرشناسی و انفورماتیک بیماری‌های دامی هند (ICAR-NIVEDI) در بنگلور، در قالب نخستین دور واکسیناسیون انبوه، اثربخشی واکسن Sungri-96 (دودمان IV) طاعون نشخوارکنندگان کوچک را در گوسفند و بز در عرصه و در همه ایالت‌های هند ارزیابی کردند و به‌ویژه بر ارزیابی پس از واکسیناسیون (PVE) مطابق رهنمودهای WOAH تأکید داشتند.

در مجموع ۲۴٬۵۴۲ نمونه سرم پس از واکسیناسیون (۳۰ تا ۹۰ روز) از گوسفندان و بزهای ۶ تا ۱۲ ماهه در ۲۵۲۸ واحد همه‌گیرشناختی (روستا) در ۲۴ ایالت هند، مطابق رهنمودهای GCES جمع‌آوری شد. نمونه‌گیری بر اساس برنامه واکسیناسیون هر ایالت در فاصله ژانویه ۲۰۲۳ تا دسامبر ۲۰۲۴ انجام شد تا پنجره مناسب پاسخ ایمنی پس از واکسیناسیون رعایت شود. نمونه‌های سرم با کیت الایزای رقابتی (c-ELISA) بومی PPR از نظر آنتی‌بادی اختصاصی ویروس PPR بررسی شدند.

این مطالعه نرخ کلی تبدیل سرمی پس از واکسیناسیون ۶۹٫۳ درصد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۶۸٫۷ تا ۶۹٫۸ درصد) را در نشخوارکنندگان کوچک نشان داد که بیانگر پاسخ ایمنی قابل‌توجه ناشی از واکسن در شرایط میدانی در گروه سنی هدف و اثربخشی مطلوب واکسن است. تبدیل سرمی بسیار بالایی در ایالت‌های تلانگانا (۹۱٫۶ درصد) و آندرا پرادش (۸۲٫۳ درصد) مشاهده شد که بازتاب اجرای مؤثر کارزارهای واکسیناسیون در این دو ایالت است.

در مجموع، ۶۱ درصد (۱۵۵۳ از ۲۵۲۸) واحدهای همه‌گیرشناختی ارزیابی‌شده پس از واکسیناسیون تبدیل سرمی ۷۰ درصدی را ثبت کردند، در حالی که پیش از واکسیناسیون ۲۲ درصد (۵۱۰ از ۲۲۸۷) واحدها شیوع سرمی ۷۰ درصد یا بیشتر را در گوسفندان و بزهای ۶ تا ۱۲ ماهه نشان می‌دادند. به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها اثربخشی واکسن Sungri-96 را در القای ایمنی محافظتی در شرایط میدانی مطابق رهنمودهای GCES نشان می‌دهد.

تفاوت‌های مشاهده‌شده میان ایالت‌ها در پاسخ ایمنی ممکن است به تفاوت در پوشش واکسیناسیون، کارایی اجرا، ویژگی‌های جمعیتی دام، شیوه‌های دامداری و شرایط همه‌گیرشناختی محلی مربوط باشد. با این حال، برخی ایالت‌ها به سطح مطلوب ایمنی پس از واکسیناسیون نرسیدند که نشان‌دهنده نیاز به تشدید تلاش‌های واکسیناسیون و بهبود اجرای کارزارها در این مناطق است.

به گفته نویسندگان، ادامه واکسیناسیون انبوه، تقویت مراقبت، پایش بی‌درنگ بیماری، برنامه‌های آگاه‌سازی دامداران و ظرفیت‌سازی برای خدمات دامپزشکی برای بهبود اثربخشی واکسن و شتاب‌بخشیدن به پیشرفت به سوی هند عاری از PPR حیاتی است. این مطالعه شواهد میدانی مهمی در تأیید اثربخشی واکسن Sungri-96 فراهم می‌کند و به ابتکارهای ملی و جهانی ریشه‌کنی PPR کمک چشمگیری می‌کند.