بیماری دژنراتیو مفصل، از جمله استئوآرتریت (OA)، در سگهای کار اغلب تشخیص داده میشود و عامل عمده بازنشستگی یا اتانازی آنهاست. پرهگابالین یک گاباپنتینوئید است که بیشتر برای درد نوروپاتیک به کار میرود، اما شواهد مصرف پرهگابالین بهتنهایی (مونوتراپی) برای درد مزمن مرتبط با OA در سگها محدود است.
در این مطالعه گذشتهنگر (دانشکده دامپزشکی دانشگاه ملی سئول، کره جنوبی)، از ۷۰۲ مورد غربالگریشده، ۲۱ سگ کار با OA تأییدشده رادیوگرافیک و درد مزمن دستکم سهماهه که پرهگابالین را بهتنهایی (۴ میلیگرم بر کیلوگرم، خوراکی، هر ۱۲ ساعت) دریافت کرده بودند وارد شدند. نمرات LOAD (شاخص استئوآرتریت سگ لیورپول)، شدت درد (PSS) و تداخل درد (PIS) در پرسشنامه کوتاه درد سگ (CBPI) که نگهدارنده سگ تکمیل کرده بود، در ابتدا و در روز ۱۴ (۳± روز) با آزمون t زوجی مقایسه شد و معیارهای پاسخ از پیشتعریفشده برای هر سگ بهطور جداگانه اعمال شد.
نمرات LOAD، CBPI-PSS و CBPI-PIS بهترتیب ۲٫۳۳، ۰٫۶۷ و ۱٫۰۰ امتیاز کاهش یافتند (همه p کمتر از ۰٫۰۰۱). با این حال تنها ۵ سگ از ۲۱ سگ (۲۳٫۸٪) معیار پاسخ LOAD و ۳ سگ از ۲۱ سگ (۱۴٫۳٪) معیار CBPI را برآورده کردند. هیچ عارضه جانبی ثبت نشد.
هرچند نمرات در سطح گروهی بهطور معنادار کاهش یافت، بهبود بالینی معنادار محدود بود و طراحی بدون گروه کنترل امکان استنباط علّی را نمیدهد. برای تعیین اینکه آیا پرهگابالین در مواردی که مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) نیازمند احتیاط است جایگاهی دارد، مطالعات کنترلشده لازم است.